هر آنچه در دنیا با چشم مسلح یا خلع سلاح شده، دیده می شود، از یک الگوی خاصی پیروی می کند. این الگو چیزی نیست جز نسبتِ طلایی که با عدد «فی» نشان می دهند. این عدد برابر است با یک ممیز شصت و یک (البته اعشار آن تا بی‌نهایت ادامه دارد). یعنی کمی بیش از یک برابر و نیم. هر جسم، پیکره، تمثال و سازه‌ای که از قاعده نسبتِ طلایی پیروی کنه و به آن نزدیکتر باشه، آن اثر زیبا و در غیر اینصورت زشته. حتی اندام انسان و تناسب اجزای صورت ما نیز از این قاعده مستثنی نیست. هر چه چهره انسان به نسبتِ طلایی نزدیکتر باشه، آن چهره زیباتر به نظر میرسه و هر چه دورتر، ایکبیری.

در واقع مغز انسان نسبت طلایی رو سنگ محک زیبایی و زشتی قرار داده و همه ما ناخودآگاه ازش پیروی می کنیم. از آرایش اجرام کهکشان تا دی ان ای انسان، همه بر اساس قاعده نسبت طلایی شکل گرفته اند. شاید تصور کنید که بشر تازه به چنین دانشی رسیده ولی سخت اندر غلطید. ایرانیان، یونانیان و مصریان باستان هم این نسبت رو کشف کرده بودند و در معماری از آن سود می جستند. مثل اهرام ثلاثه در مصر، بیستون و قلعه دالاهو در کرمانشاه و ...

پس نتیجه میگیریم که «سلیقه شخصی» حرف یاوه‌ای بیش نیست و فقط برای توجیه جهل یا سالم جلوه دادن مغزِ علیل، به کار می رود.

پی نوشت: پس از این به بعد، هر کسی که خارج از معیارهای زیباشناسانه شما نظر داد، می تونید خیلی راحت بهش بگید: خر چه داند قیمت نقل و نبات!